Professioneel 85/365

Vandaag heeft een bewoner van mijn werk, mij iets heel persoonlijks in vertrouwen verteld. Dit kwam uit het niets en haar emoties kwamen met volle kracht los. Ik heb geluisterd en af en toe een vraag gesteld. Zelf zat ik te bibberen op m’n stoel. Niet alleen was het heftig wat ze vertelde, ik had ook het gevoel dat alles op mijn reactie kon staan of vallen.

Mevrouw vertelde dat ze blij was dat ik haar verhaal geloofde, met niemand had ze hieronder gesproken. Behalve haar zus en juist zij dacht dat het verzonnen was. Helaas wilde ze nog niet met een professionele hulpverlening praten. Het is 70 jaar geleden, ik heb het goed weggestopt, aldus mevrouw.

Ook al heeft mevrouw dit in vertrouwen verteld, toch heb ik het overgedragen aan de zorg. Het verklaard het gedrag van mevrouw. Zelf kan ik alleen nog nazorg bieden en vragen of ze echt geen hulp wil.

Thuis laat het mij niet los. Ik hoor nog de emoties in haar sten, het waanzinnige verhaal. Ik ben naast professioneel zorgverlener, ook gewoon mens met gevoel. Dit kan ik ook niet alleen.

Morgen wil ik het weer bespreken met collega’s. Mijn gedachten blijven op mijn werk…..




Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.