VERSTAND?

We schrijven het najaar 2011. In de schoolkrant lees ik een bericht van een moeder die de avond4daagse niet meer zal kunnen organiseren. Toen na een paar weken de vacature nog niet vervuld was en het festijn in 2012 dús niet door zou kunnen gaan voor onze kindertjes, voelde ik me toch aangesproken.  Het moet een vlaag van verstandsverbijstering zijn geweest, maar ik dacht: dat kan ik goed, dus laat ik dat maar op mij nemen. Lange tijd is het daarna rustig geweest; de avond4daagse was tenslotte net geweest.

GENIE

Maar ergens in april begon het toch wat te kriebelen; moet er eigenlijk niet al iets gebeuren?? Gelukkig bleek er op de andere locatie een ervaren rot in het avond4daagsevak rond te lopen die me de fijne kneepjes graag wilde bijbrengen.

Alles werd doorgesproken, de eerste brief ging de deur uit mét opgaveformulier en de eerste opgaven kwamen binnen. So far so good. En alle meelijdende blikken op het schoolplein ten spijt: ik vond het leuk! Echt! Groepjes indelen, ouders indelen bij de juiste groepjes, rekening houdend met wensen en onmogelijkheden: helemaal leuk!

Na een middag puzzelen zat het rooster strak in elkaar. Beetje sleutelen aan de layout en na de laatste check-check-dubbel check werden alle ouders op de hoogte gesteld.

De verwachte bezwaren bleven wonderwel uit en mijn mailbox bleef zo goed als leeg... Bijna ging ik geloven in de genialiteit van mijn organisatietalent. Waarom wordt hier toch altijd zo angstig over gesproken?!

ONVOORZIEN...

Om iets voor half 9 stap ik op maandagochtend met twee volle tassen met boodschappen voor de verschillende drink- en snackstops het schoolplein op. Nadat ik een aantal 4daagsevragen heb beantwoord, zet ik de boodschappen even neer om twee kratten te pakken waarover ik de boodschappen kan verdelen. Goed bedacht toch? Ik loop door school, pak kratten, loop terug en... boodschappen weg. Verdwenen! Nergens in school een spoor van twee volle tassen! Na een tip en wat telefoontjes blijkt een erg enthousiaste ouder alles maar vast mee naar huis te hebben genomen. Oké.... Da's even niet voorzien.

Er blijken meer aspecten niet te voorzien:  ouders die hun mail niet lezen, rugtasjes die niet geleverd blijken, medailles die verkeerd zijn uitgeteld en  diploma's waarvan er te weinig blijken te zijn.... Iets te veel voor een organisatiegenie als ik.

Volgend jaar doe ik het weer! Maar niet zonder minstens nog drie mensen die zich verantwoordelijk willen voelen voor een stukje. Er ligt inmiddels een doordacht draaiboek klaar dus... wie biedt zich aan??