Bloggen
Een blog schrijven voor wie doe je dat? Doe je dat voor jezelf of schrijf je die voor anderen? Wanneer je kijkt naar wat een weblog is dan lees je dat het een site in een dagboek-stijl is. Maar dan een waar anderen in mee lezen en op kunnen reageren.
Wat vinden lezers van mijn blog?
Als ik naar mijn weblog kijk dan zie ik dat er aardig wat mensen meelezen met wat ik schrijf en zo af en toe krijg ik een reactie. Wat mij dan weer nieuwsgierig maakt is, welke mensen lezen mijn blog en wat willen ze eigenlijk lezen. Willen ze het verhaal achter mijn appels lezen of willen ze juist iets anders lezen? Zonder reacties weet ik dat niet.
Vind ik het nog leuk?
Ik ben nu bijna op de helft van mijn project en heb nog genoeg inspiratie voor de appels. Vind ik het nog steeds leuk? Ja, ik vind het nog steeds leuk. Ik moet zeggen dat je er juist steeds handiger in wordt om iets te bedenken. Ideetjes komen spontaan in je op. Soms zelfs komen er meerdere ideetjes tegelijk binnen en moet ik nog gaan selecteren, terwijl er eigenlijk meerdere foto’s leuk zijn.
Ingeburgerd
Mijn gezinnetje is het inmiddels ook helemaal ingeburgerd. Afgelopen weekend fietsten we een eindje en kwamen we langs een appelgaard. Daar zei manlief meteen: ”hé heb je je camera bij je? Kun je een foto maken van die appelgaard.” Toen ik bij het neuzen in uitverkoop op twee appeltjes stuitte, was het logisch dat ik die mee nam. Eenmaal thuis op vensterbank gezegd, waarop dochterlief vraagt: ”Heb je ze al op de foto gezet?”
Maar niet alleen gezinsleden, ook anderen in mijn dagelijkse leventje, soms zelfs mensen die ik alleen als een naam op internet “ken”, moeten aan mijn project denken bij iets wat met appel te maken heeft en geven leuke tips die ik weer kan gebruiken.
Ik sluit af met het week overzicht van mijn appels.
Kijk voor de grote versie van de foto’s op mijn site van mijn “365 dagen An apple a day”.





