Vandaag was toch ietwat triest, want het was de laatste dag van de kerstvakantie.. Helaas is het morgen weer maandag en kan ik weer beginnen met woorden leren voor Nederlands, formules voor natuurkunde etcetera. Denk maar zo Anne, na dit jaar doe je examen en dan kan je eindelijk dingen leren die je iets meer interesseren dan de formules voor de grootte van de kans dat je een schoppen-vrouw trekt uit 2 pakjes kaarten. (Wat overigens best handig zou kunnen zijn.)

Maar goed, mijn dag. Eigenlijk heb ik geen idee wat ik gedaan heb. Na (hoe kan het ook anders) laat op te zijn gestaan, hebben ontbeten en piano te hebben gespeeld ben ik gaan leren en heb ik Pretty Little Liars gekeken. Besef nu pas dat ik de hele dag niet buiten ben geweest. Achja, morgen weer een dag! 

Pretty Little Liars, voor degenen die het niet kennen; het is een topserie. Misdaad, familiedrama, liefdesdrama, alles zit erin. Dus mijn tip van de dag is, als je een keer niks te doen hebt, ga Pretty Little Liars kijken want het is echt ontzettend leuk. 

Vanavond echt op tijd naar bed zodat ik morgenochtend weer fris en fruitig ben voor school. You can do it.

Dag 269,

Wat een sombere grauwe dag was het vandaag... brrrr... nix aan...
Gelukkig heb ik nog een fel geel/oranje zwammetje kunnen ontdekken op een tak.

Zo fleurt dit Geel Trilzwammetje zwammetje mijn dag toch nog een beetje op!!! 

dag 6 een rustig dagje :)

Deze foto heb ik precies een maand geleden geschoten in de polder van Rumpt en dat plaatsje is ook 1 van de 11 dorpen van gemeente geldermalsen.

De instellingen waren  diafragma van f/8 en de iso waarden van 400 , met een sluiterssnelheid van 1/6 sec met de 24 mm lens.

Klein schouderklopje voor mezelf, vanwege meerdere redenen.

1. Goedzo Anne, je bent al een week bezig met dit project en je hebt er nog steeds plezier in!
2. Goedzo Anne, je bent vandaag op tijd op school gekomen zonder te haasten!
3. Goedzo Anne, je bent door deze dag heen gekomen, al kostte dat ietwat moeite.

Oke 3 schouderklopjes dus. Vind ik leuk.

Maar wat is zo'n eerste schooldag toch slopend, ookal heb ik echt niet veel bijzonders gedaan, het liefste slaap ik al 2 uur. Maar ik heb doorgezet en ben door de eerste maandag van het jaar heen. Kwam er in de vakantie trouwens achter dat ik het hele jaar nog niet 1x ongeoorloofd afwezig/te laat ben geweest. Schouderklopje nummer 4!

Als ik er zo over denk, lijkt dit echt een goede maandag, al voelt dat wel anders als je constant denkt "I wanna sleeep". 
Nog een paar uurtjes doorzetten en dan mag ik slapen.

Ik Kan Dit.
Yes, I Can. 

183ste wandeldag

Vandaag was mijn 183ste wandeldag van mijn 365DagenWandelproject. Hoog tijd om ook hier eens een update te plaatsen over mijn project.  Op 1 juli ben ik begonnen, iedere dag wandelen en een foto plaatsen op www.facebook.com/365DagenWandelproject. Ik ben wel  begonnen met een doel. Mijn doel: meer mensen in beweging te krijgen door te laten zien dat wandelen niet saai is. Niet zo goed wetend wat er zou gaan gebeuren ben ik gaan lopen. Gewoon in mijn eigen omgeving met soms een uitstapje naar een andere plek. De eerste maanden kabbelde rustig voorbij. Ik wandelde plaatste mijn berichtjes op facebook. Al snel begon ik met uitzoeken wat ik fotografeerde en zag ik ineens dingen in mijn eigen omgeving die me nooit eerder waren opgevallen. Leuk, nieuwe ontdekking doen in een bekende omgeving. Op mijn stukjes op facebook kreeg ik al snel enthousiaste reacties.

De WAT-jes

Een aantal dagen na de start van mijn project  startte ik een groep op. 365 Dagen Wandelen die inmiddels is omgedoopt in Walking Apart Toghether, inderdaad de WAT-jes. De groep is niet heel groot, maar er wordt wel enthousiast gewandeld en gefotografeerd. Het leuke is dat ik nu, een paar maanden later, al met diverse leden van de groep heb gewandeld. De eerste keer was in het Westerwald. Helen ging ook met deze wandelreis mee na een berichtje van mij op facebook. Uiteindelijk bleken we samen een kamer te delen en hebben we samen genoten. In dezelfde maand wandelde ik ook met Marike en maakte we een groepwandeling.

Ondertussen ging mijn project gewoon verder. Langzamerhand werd wandelen een gewoonte, nee meer .dan dat het werd een gezonde verslaving. Een verslaving die nog leuke reacties en contacten opleverde ook. Wat wil een mens nog meer... Ik was al lang tevreden met hoe het ging.

Bekendheid van mijn 365 dagen project

En toen werd ik tot mijn verbazing eind november gebeld door Bob Gaster, hij vertelde over de KNBLO (wandelsportorganisatie Nederland). Ik had er voor die tijd nooit van gehoord. Ik viel bijna van mijn stoel toen hij vertelde dat hij mijn project in het Wandelsportmagazine een plekje wilde geven. Of ik dat wilde, ja natuurlijk. Gelukkig had ik van gezamenlijke wandelingen inmiddels ook leuke foto's van mezelf. Verschillende  foto's gemaakt door Marike vielen erg in de smaak. Op 18 december kwam het tijdschrift uit waar ik in stond. Helaas kwam mijn exemplaar niet aan, ik heb daarom een oproep geplaatst op facebook, ik wilde natuurlijk graag zien wat er gepubliceerd was. Ester Hagen reageerde vrijwel meteen en zij zorgde dat ik de foto kan delen op mijn pagina. Bovendien stuurt ze me ook nog het tijdschrift toe. Daar ben ik natuurlijk heel erg blij mee.

En dan is het donderdag 3 januari ik heb net gezwommen met één van de verstandelijk beperkte kinderen op Nifterlake en drink samen met een andere vrijwilligster en de juffies nog een kop thee. De kinderen waren net weg en ik las even snel mijn twitter account door en zie tot mijn verbazing : @onlinegewicht hai je staat met een verhaal in de krant Leuk. Ik riep gelijk enthousiast door een gesprek heen, "ik sta in de krant." Oeps niet zo netjes. De reacties waren meteen met wat. Tja dat was een goede vraag, dat wist ik niet precies. Sinds mijn 150ste dag ben ik begonnen om op dichtbij.nl wekelijks een update over mijn project te schrijven. Voor die tijd had ik het ook wel eens gedaan, maar nu dus met regelmaat. Dit eigenlijk op vraag van iemand van de website, omdat ze mijn stukje dat ik schreef ter ere van mijn 150ste wandeldag, zo leuk vond en helemaal omdat ik Uithoorn van een positieve kant liet zien. Thuis gekomen blijkt één van die geschreven stukjes in de krant te staat of beter gezegd op de achterkant van de krant. Helemaal leuk.

Het levert iets op

Ondertussen wandel ik natuurlijk dagelijks gewoon door. Mijn 365 dagen project heeft me al veel opgeleverd. Ik ben beter gaan fotograferen, ik zie steeds meer in mijn omgeving, ik leer enorm veel over de natuur, ik krijg langzaamaan wat naambekendheid als gewichtconsulent en wat ik nog het fijnste vind ik heb nieuwe (wandel)vrienden gemaakt door het hele land. Natuurlijk kost wandelen iedere dag, best wat tijd, maar dat is helemaal niet erg.Ik krijg er, zoals je ziet enorm veel voor terug.

Ik houd inmiddels ook een site bij. Hier zijn foto's te zien die ik tijdens mijn project maak en natuurlijk staan hier ook de linken naar de geschreven stukjes op dichtbij.nl. Wie het leuk vindt, kan mijn site bezoeken.

Acquoy is ook 1 van de 11 dorpen van gemeente Geldermalsen in de Betuwe waar ik vandaag eens mijn dag-wandeling hebt gemaakt.

Deze mos viel me op vanwege het mooi mosgroene kleur dus die heb ik dan ook maar eens op de gevoelige plaat vastgelegd.

Instellingen zijn  : diafragma van F/4 vanwege de scherpte-diepte en een iso van 640 vanwege het weinig licht van vandaag en een sluitersnelheid van 1/60 sec om de scherpte te behouden.

vandaag eerst heerlijk gewandeld lekker even wat buiten lucht ... En terwijl geocachen ( www.geocaching.com ) .

Daarna na de koffie mijn huishouden gedaan en dan zo door naar de tennisles van de oudste..

Dag 270,

Vandaag samen naar het centrum gewandeld... we hadden nog wat dingen nodig voor de wintersport.
Het was best lekker weer om te wandelen, alleen weer zo grauw...
Als wij naar het centrum lopen komen we langs de Petrus kerk, ik zei tegen mijn lief, als we terug lopen
wil ik even naar binnen, kijken of ik er wat foto's kan maken...
De deur stond open en er klonk kei harde orgelmuziek. Er zat iemand te oefenen, wat een geluid zeg!

Jammer genoeg was er weinig tot geen licht aan in de kerk, ik wilde eigenlijk het middenschip fotograferen.
Dat lukte nu dus echt voor geen meter.

Gelukkig kon ik van het beetje licht wat er was wel gebruik maken om van dit Maria beeld een foto te maken
zonder flits, want anders zie je het mooie licht niet wat op het beeld schijnt... 

Eigenlijk is school wel gezellig, als er een plek is waar ik veel lach, dan is dat zeker weten school. Een beetje opvallende uitspraak misschien, helemaal als ik voor mijn gevoel inmiddels chronisch vermoeid ben, maar het is echt zo.

Vanochtend opgestaan met zo'n gevoel van "asjeblieft wekker, laat me met rust. Wat heb ik jou ooit aangedaan?". Naar school gegaan, tot half 2 les en toen tot 4uur naar de debatclub.

Ja, de debatclub. Mijn voormalig maatschappijlerares heeft een clubje opgericht om mee te gaan doen aan het programma Lagerhuis. Met 13 anderen zit ik dus elke dinsdag, vrijwillig langer op school om te debatteren. Al had ik dat niet verwacht, maar het is interessant en leuk. Helemaal omdat ik merk dat ik beter word. Ik heb namelijk altijd de neiging om heel snel mijn stem te verheffen en boos te worden of snel te gaan praten, maar ik merk dat het me steeds beter lukt om rustig te blijven en mijn punt te maken. 

Voor de rest heb ik vandaag geleerd en ben ik weer ontzettend moe. Hé, wat ben ik saai als ik dit zo opschrijf.
Maar morgen is er weer een dag!