Blog 2 - Watermensen
Inmiddels ben ik 15 weken (107 dagen) bezig met het dagelijks maken van een foto van m’n uitzicht. En het is tijd voor een tweede blog. Overigens ben ik een dag te laat, maar daar kom ik nog op terug.
107 dagen alweer.. laatst zei iemand: ‘dat vergt wel de nodige discipline’ maar zo zie ik het helemaal niet. Zoals ik er nu over nadenk kan ik het me niet voorstellen dat ik er ooit nog mee stop!

Stoppen?
Het lijkt me toch ook wel een moeilijk moment. Stoppen met hetgeen je al 365 dagen (nagenoeg) elke dag doet. Heeft iemand van de site www.365dagenproject.nl zijn of haar project al een keer afgerond? Ik moet nog eens goed zoeken.

Smoke
Zo zocht ik van de week op youtube naar de scene uit de film Smoke waarin Auggie vertelt dat hij al 4000 foto’s heeft van dezelfde kruising in New York. Wat begon als een soort 365-dagen project deed hij nu al tien jaar lang. Hij had denk ik ook wat moeite om te stoppen. ;-) Wat is dat een ontroerende scene!
Zie link: http://www.youtube.com/watch?v=kyNC3rsc8qM&feature=youtu.be

Wat is er deze week gebeurd?
Eerst hadden we aanhoudende mist. Hoe de weerspiegeling van de stenen en eenden in het water te zien was, vond ik bijzonder. Het water was zo stil dat dit te zien was. Maar met deze aanhoudende mist in Nederland ben ik gaan zoeken naar alternatieven. Ik wilde nog wel foto’s aan het IJsselmeer maken maar het moest (van mezelf) iets anders. Toen ben ik uitgekomen op het maken van een detailfoto. Dit was op 22 november 2011.

De volgende dag was het vroeg in de ochtend nog steeds mistig dus heb wederom een detailfoto gemaakt. Van hetzelfde hek.

De mist trok op, het werd wat heiig en daar is deze foto uitgekomen. Op dezelfde ochtend.

24-11-2011:

Op 25 november 2011 was het weer mistig! Dus heb ik ervoor gekozen om m'n trouwe buurtjes te portretteren. De meeuwen. Ze staan vaak op m'n foto's en komen elke dag weer terug (door het brood van de buurman).

26-11-2011:

En dit is de reden waarom ik nu een dag laten ben met het plaatsen van het blog. Ik ben zondagavond 27 november 2011 gearriveerd in Curaçao. Ik zat een beetje in de stress want de zon ging nét onder toen we aankwamen (na een behoorlijk lange reis). Maar gelukkig heb ik onderstaande foto nog vast kunnen leggen.

Voor jullie al 29 november maar bij mij was het nog 28 november. Ik zat op een pier te kijken naar de zonsondergang. Die pelikanen die op de palen zitten deden met me mee.

Kortom, dit is een weekje waar 'genieten' het toverwoord is en waar mooie foto's uit komen.

Tot volgende week!

Denise.

Als ik nu terugblik op de foto's die ik afgelopen week (week 47) heb gemaakt, vind ik ze over het algemeen vrij donker. Misschien komt het wel door de donkere dagen voor kerst. Of is het daar nog te vroeg voor? Hoe dan ook, met het fotograferen van tijdsaanduidingen in de buitenlucht merk ik dat het licht een veranderlijke factor is. De afgelopen drie dagen ben ik veel buiten geweest en dat zie je terug in mijn project. 

Genieten! Moviemiddag met Cars II in de herhaling #gezinsgezelligheid #compleet

Hollen & Stilstaan... #aanrader #boekenbericht #koningskrabbels

Na een indrukwekkende sessie tijd voor een moment met mezelf #blijftbijzonder

Eerste blog op 365dagenproject.nl
Op de Facebook-pagina van 365dagenproject heb ik mezelf al voorgesteld, maar doe het hier nog een keer met enkele kernwoorden: Denise, 33, relatie, Noord-Holland, IJsselmeer, fotografie, water, Spaanse taal en cultuur, nichtjes, sport, dijkwoning, reizen en boeken.

Via Twitter kwam ik in contact met Sanne en ben nu  nog niet eens een week verder. Mijn eerste blog op www.365dagenproject.nl is geboren.

Oké, let’s start!
Ik heb ook 3 maanden geleden (net als meer mensen denk ik) de knoop doorgehakt om aan een ‘365’ te beginnen door een artikel in Flow Magazine. Wat stonden er geweldige ideeën in die lange lijst. Zoeken naar een onderwerp hoefde niet, want die had ik al een tijd lang in m’n hoofd. Het artikel gaf uiteindelijk de doorslag. Wat? Het fotograferen van m’n dagelijkse uitzicht. Ochtend en/of avond. De kleuren zijn zo divers, dat moet gezien worden!

Reacties
De reacties zijn erg positief. Ik woon in een dorp en ben actief op Social Media en wordt er  de laatste tijd vaak op aangesproken. ‘Wat leuk wat je doet, wat mooi om te zien, wist niet dat het zo mooi kon zijn’. Dan is m’n doel is eigenlijk al behaald.
M’n uitzicht neem ik met me mee dus toen we in september drie weken in Spanje waren, heb ik het daar dagelijks vastgelegd. Binnenkort vertrek ik voor vakantie naar Curaçao dus zal het uitzicht weer wat anders zijn. Een tripje waar ik uiteraard erg veel zin in heb..

Dankbaar
Ik ben heel blij dat ik weer eens met iets concreets bezig ben. Sinds september heb ik geen baan meer. Dit als gevolg van mijn rugklachten. Hier gaat het overigens stukje bij beetje beter mee. Een grote angst van mij was om (naast het vele trainen) niks concreets/nuttigs om handen te hebben. Maar in deze rustperiode komen steeds leuke dingetjes op mij af. Zo ben ik ook gevraagd om wat redactiewerk te doen als vrijwilliger bij ons plaatselijke bejaardentehuis. Mijn eerste interview met een bewoner en het verzorgen van de foto is een feit!

Ik zal jullie wekelijks op de hoogte houden van mijn ervaringen tijdens het maken van de foto’s. De hele verzameling tot nu toe is hier te zien:
https://picasaweb.google.com/106187452003087357302/365DagenProject

Als afsluiting van dit blog een verzameling van mijn favoriete foto’s tot nu toe.

Maandagavond 15 augustus 2011. Een gigantische maan kwam omhoog uit het water. Hierdoor besloot ik dus tevens om direct met het project te beginnen.

20 augustus 2011: Ik ben een paar dagen alleen thuis, maar op deze manier begint de dag meer dan goed!

We zijn op vakantie in Spanje en verblijven enige dagen in het sprookjesachtige natuurgebied: Las Alpujarras. Dat is toch prachtig wakker worden.

1 oktober 2011. Ik ben vroeg gaan wandelen langs de dijk. Er varen enkele bootjes op het rustige water.

14 oktober 2011. Het eerste wat bij me opkomt door deze dag: 'isnt' shey lovely?'

03-11-2011. Wat een schitterende zonsopgang! Je kunt de windmolens van de overkant zien in het midden van de zon.

Het zou een mooie lentedag worden en dat in november.

En tot slot een foto van 9 november 2011. Ik vind het effect van de wolken mooi in deze foto.

Gezinsgeluk! Onze middelste boef tekent zijn jarige zusje #lief

Blog 3 van An apple a day

Time flies when you are having fun.

Al weer een week voorbij. Time flies when you are having fun. En fun hebben we gehad afgelopen week. Die fun heeft er zelfs voor gezorgd dat ik zondag eigenlijk al voor ruim een week foto’s met een appel gemaakt heb. Hoe dat kwam, heel simpel. Ik was zondag in de Wereld Vol Wonderen waar Sprookjes echt bestaan. Die wondere wereld biedt natuurlijk heel veel mogelijkheden voor leuke appelplaatjes en omdat het een beetje een duur grapje wordt om iedere dag naar die wondere wereld te gaan om een foto van een appel te maken (al zijn daar wel liefhebbers voor), heb ik ze gewoon zondag genomen. Gelukkig maak je je eigen regels voor je 365 dagen project en hoef ik aan niemand verantwoording af te leggen als ik op één dag al een hele reeks foto’s maak. Deze week is dan wat makkelijker dan andere weken. Maar ach, er komen vast nog wel moeilijkere weken. Nu snijd ik de foto nog even per dag bij en plaats ik die op mijn site.

De leuke ideetjes

Zelfs manlief kwam nog met leuke ideetjes. Zo moest er natuurlijk ook een foto gemaakt worden van de heks (bij de ingang van het sprookjes bos) met een appel. Bij het Land van Laaf werd actief mee gezocht naar Laaf-appels.

We kwamen erachter dat de baby van Holle Bolle Gijs niet zo’n liefhebber is van appel, tenzij het een papieren versie is. Bij de uitgang of ingang (het is maar net hoe je het noemen wil), moesten we even wachten en viel mijn oog op het getal 365. Daar heb ik natuurlijk meteen een appel bij gelegd en een foto van gemaakt.

Landelijke “Nederland Bloeit Appelplukdag 2011″-dag

Zaterdag was het landelijke “Nederland Bloeit Appelplukdag 2011″-dag. Aangezien er hier in de regio toch wel een aantal appelboeren zitten, dacht ik dat er vast wel eentje was die mee deed aan de actie. Maar helaas op de site kon ik niets terug vinden over deelnemende appelboeren in de regio. Dus ik dacht ik rijd er naar een toe en dan zie ik van zelf wel of ze mee doen. Eenmaal bij de appelgaard aangekomen hing daar een bordje met “verboden toegang”... Helaas geen appels plukken maar het bordje bij de appelboom was natuurlijk al een foto op zich waard.

Melige actie

De appel met de postzegel was een melige actie. Ik was bezig om een aantal brieven te voorzien van een postzegel en plakte er ook een voor de gein op de appel. Zoonlief vond dat wel grappig en dus werd er snel een foto gemaakt. Op die foto heb ik nog leuke reacties gehad. Zo zou de appel niet door de brievenbus pasten en zou die als pakketpost verzonden moeten worden. Een andere optie was om de appel in stukjes te snijden en zo te verzenden maar er heeft zich geen gegadigde aangemeld om te kijken of het mogelijk was de appel te ontvangen.

Tenslotte nog de andere appels van deze week:

Tot volgende week!!!

Mijn tweede keer.

Ik heb er inmiddels 40 appels op zitten en het is tijd voor mijn tweede blog. Ik zie steeds meer 365-dagen-projecten verschijnen op internet en kom echt hele leuke dingen tegen. Ik had nog een gesprek met iemand over 365 dagen projecten en beiden vonden we het opvallend dat je door je iedere dag bezig te houden met een bepaald thema, je in mijn geval appels echt vaak tegenkomt. Ik struikel er bijna over.

Appeltjes in de vacht

Zo was ik afgelopen zaterdag op een ponykeuring. Ik zag allemaal appeltjes inde vacht van een pony. Dus meteen fotocamera gepakt en een foto gemaakt. Nu was dat niet zo heel moeilijk want de camera was al mee om foto’s van de pony’s te maken en van mijn kinderen die er mee in de weer waren. Maar die appeltjes moesten er ook op. Voor iemand die niet bekend is met die term, zal het wel vreemd zijn geweest om ineens een foto van de vacht van een pony te zien.

Creabea

Verder ben ik weer heerlijk creabea geweest met photoshop en dat was al weer een hele tijd geleden. Ik was bijna vergeten hoe leuk het is om te photoshoppen. Voor de foto van grote smurf met de appels ben ik echt een tijdje bezig geweest, maar de tijd vliegt als je leuke dingen doet. En hè, ik deed precies waarom ik het project gestart ben. Ik was creatief bezig en kon daardoor allerlei andere dingen even laten voor wat het was.

Energie

Grappig dat je juist door zo’n project ook weer positieve energie krijgt in plaats van dat je het je energie kost omdat het “moet”. Ik kan dan ook met zekerheid zeggen dat er dus nog wel meer foto’s volgen die ik met behulp van photoshop maak. Gewoon omdat het zo leuk is.

Inspiratie uit de dag

Ook vind ik het wel grappig dat ik merk dat de appel die ik plaats vaak ook wel een link heeft met wat ik die dag gezien of gehoord heb. Zo ben ik in de klas al over de herfst aan het werk en hadden we het ook over kabouters. En FLITS! daar komt meteen een idee voor een foto met een tuinkabouter met appels. Of toen ik zoonlief een appelflap zag eten. De combinatie van de appelflap met het T-shirt wat hij aan had, was een leuk plaatje om een foto van te maken voor mijn 365. Dus camera gepakt en KLIK weer een foto.

Ik ben benieuwd waar ik de komende week tegen aan loop wat appels betreft.

De andere foto’s van de afgelopen week:

'Voor een groter formaat van de foto's kun je op mijn website kijken'

Een heul weekend zonder een 365dagen dag. Gewoon omdat het mag, omdat de site er even niet is.

Het is serieus een soort van gemis, een gemis van stilstaan waartoe ik mezelf blijkbaar moet dwingen.

Maar ook een mooi weekend, een weekend met bijzondere gesprekken en een fijn samenzijn.

En daar waar we struikelen, zelfs al ist een jas, daar ligt dus inderdaad onze grootste rijkdom!