Ahh, wat jammer nou! Ik was er al een beetje bang voor, maar nu ga je toch echt stoppen. Ik heb genoten van je project en ben nog steeds benieuwd hoe het met je scheppingskistje is afgelopen (of is dat nog niet verder?) Vond ik prachtig! 't Ga je goed!
Groeten!
Ik begon een 365-dagen-project omdat ik vaker wilde tekenen en mijn tekenvaardigheden wilde uitbreiden. Dat dan aan de hand van een thema, het landschap. Iedere dag wat tekenen, maar dat bleek in de praktijk niet zeven dagen in de week te gebeuren. Ik paste wat wijzigingen aan. Ik hoefde niet iedere dag over mijn project te bloggen. Mocht meerdere handelingen verricht op een dag ook uitspreiden in blogs. Kon ook schrijven over landschappen of een keertje gewoonweg overslaan. Allemaal excuses om iets te verdoezelen..
Conclusie, een driehonderdenvijfenzestigdagenproject werkt niet bij mij. Het idee erachter is mooi, maar eerlijk gezegd vind ik het te slaafs. Bij mij bestaat een week niet uit zeven dagen, maar vijf doordeweekse dagen, een zaterdag en een zondag. Traditiegetrouw ben ik opgevoed met het idee dat de zondag de dag des Heeren is. Oftewel, je trekt andere kleren aan dan normaal en je gaat naar de kerk. Op zondag werk je niet en doe je geen huiswerk. Het is een dag om bij te tanken, om te wandelen in de natuur of met familie en vrienden door te brengen. Zondagen waren altijd rustige, stille dagen. Een verademing. Natuurlijk ben ik veranderd. Als het echt niet anders kan doe ik wel eens een boodschapje op zondag en ik hoef van mezelf niet meer twee keer naar de kerk, als het niet lukt of als ik te moe ben. Maar nog steeds is de zondag een rustdag voor mij, een dag met andere routines dan normaal. Dus werk ik niet op zondag, ga ik nog steeds met veel plezier naar de kerk om daar iets te ontvangen wat ik nergens anders kan krijgen, vind ik het fijn om andere mensen te ontmoeten, ga ik graag naar de volkstuin voor mijn plezier en doe ik niet wat ik normaal wel doe. Zaterdag is ook al zo'n andere dag. Een dag om boodschappen te doen, het huis te poetsen, afspraken te maken en voor... TEKENCURSUS. Twee dagen waarop ik - zo leert de praktijk mij - niet wil vastzitten aan een mijzelf opgelegd project.
Een 365-dagen-project is voor mij dus uit de boze. Beter zou zijn een 52-weken-project. Wie weet ga ik dat wel doen. Ik zal het laten weten en wellicht er zelfs over bloggen, als het mag van Sanne!
En dan is er nog iets anders. Een 365-dagen-project kan grofweg twee doelen dienen; het behapbaar maken van een groter project door het op te delen in kleine stukjes én het prikkelen van de creativiteit. Dat laatste heb ik niet nodig, heb ik geconstateerd. Het klinkt misschien arrogant, tenminste dat zou ik denken als ik lezer was. Maar creativiteit is iets wat als van kinds af aan van mij afdruipt, als het ware. Ik hoef er geen moeite voor te doen. Waar ik wel een chronisch gebrek aan heb is structuur en overzicht. Huishouden bijvoorbeeld komt me allerminst aanwaaien. Al heel snel ontdekte ik dat een project als 'elke dag iets opruimen' een veel betere en effectieve keuze zou zijn geweest. Dat is een goede les van de afgelopen maanden!
Tenslotte bood de tekencursus die ik ben gaan volgen en die gelukkig een vervolg krijgt in februari mij meer dan wat een eigen 365-dagen-project me op dit gebied kan bieden; een leuke groep tekenaars, een schat van een tekenjuf en gestructureerde tijd en opdrachten om te groeien in tekenvaardigheden. Daarmee heb ik dit 365-dagen-project niet meer nodig.
Sommige van de bloggers hier zal ik blijven volgen. Ook hoop ik regelmatig nog een kijkje te nemen op deze site. Mocht ik besluiten om toch weer een project te starten, dan laat ik het weten. Tot dan, welkom op mijn blog. Ik ben zeker van plan hier plaatjes te blijven posten.
A Dieu!
Mijn laatste project: een boekje voor Kerst!
