Dag

Hoi, zegt Fietje Vlecht, hier prinses Madelief maar dit terzijde. Ze zwaait omdat ze weet dat we weg gaan uit het project. Juist omdat het zo goed gaat. Veel ideeën, nieuwe plannnen met de verhaaltjes. En juist daar zit hem de kneep. Een voorbeeldje; momenteel moet ik veel dingen maken voor de Tim Krokodilsite, het nieuwe onderkomen voor deze ondernemende krokodillenjongen. Tegelijkertijd ben ik aan de slag voor het 365verhaaltjes project en daarnaast werk ik voor de persoonlijke schatkist. Je begrijpt, een dag heeft maar 24 uur. Besteed dan tijdelijk wat minder aandacht aan je verhaaltjes, dan maar een toontje lager, kreeg ik als advies. Aha, kneep 2, dat kan ik niet, het moet zo en niet anders.

Conclusie

De conclusie die ik trek is de volgende. Ik maak mijn project af, er komen 365 verhaaltjes,  maar niet in 365 dagen. Daarmee vervalt voor mij het recht om het een 365 dagenproject te noemen, gewoon omdat ik er niet elke dag mee bezig zal zijn op de manier zoals ik begonnen ben, met elke dag een verhaaltje.

Dank

Dank iedereen voor de support en Sanne in het bijzonder voor het beschikbaar stellen van dit podium. Ik blijf volger van het project op facebook etc., maar voor nu wandel ik (met opgeheven hoofd) naar het archief.

Update 365verhaaltjes project:

Na de avonturen van Tim Krokodil, via stempels en kindergedichtjes naar een nieuwe heldin: Fietje Vlecht. Tim beleefde echte avonturen, Fietje is wat rustiger van toon. De opbouw van de verhaaltjes is ook anders. Er is bijvoorbeeld een verteller die zich zo nu en dan met Fietje bemoeit. "Word je daar niet moe van Fietje?" vraagt hij en Fietje reageert daar dan op. Bij Tim hadden vooral bijfiguren deze rol. Fietje is een meisje met lange vlechten en die laat ze pas bijknippen als ze tot op de grond gegroeid zijn. Ze is eigenwijs, lief, is snel afgeleid, een jaartje of vijf en een jurkjesmeisje. Dat vindt vooral de maakster van de illustraties leuk.

Nieuwe techniek

De illustraties bestaan uit collages van stof en allerlei andere materialen die ik scan en dan nabewerk. Wat ik er leuk aan vind is de texture en herkenbaarheid van voorwerpen en stofjes. Dat geeft een heel ander effect dan wanneer iets alleen getekend is. Fietje blijft nog wel even denk ik. Met zo nu en dan een kindergedichtje er tussendoor. En wat er verder nog komt. De tijd zal het leren.

Doen

Het OVERWEGEN uit de vorige post werd zomaar omgezet in DOEN. Tim heb ik met vakantie gestuurd en toen kwam er ruimte voor iets anders. Kindergedichtjes. En een plezier dat ik er in heb. Het zijn korte zin en onzin gedichtjes, voor mini mensen. Ik probeer ze zoveel mogelijk uit op mijn eigen privé testmonster van 3 jaar, Marie,  mijn kleindochter. Als ze een gedichtje meer dan 10 keer achter elkaar wil horen dan is het maaksel geslaagd.

Andere techniek

Behalve de omschakeling van verhaaltjes naar gedichtjes, illustreer ik nu ook met een andere techniek. Ik maak stempels en daar vervaardig ik stempelplaatjes van. De stempels vormen de basis. Ik scan ze of fotografeer ze en daarna bewerk ik ze nog digitaal met kleur en voeg dingen toe als ogen bv. Superleuk om te doen. Voorlopig ga ik hier nog even mee door. Zelf denk ik aan een gedichtje of 50, maar pin me er niet op vast.

Hieronder Toosje Twijfelkont die een beetje moeite heeft om beslissingen te nemen, zij is de hoofdpersoon van dag 108!

Melden

Ja, dat is misschien wel even een goed plan, me melden op deze paasochtend, die wit begon en nu een zacht zonnetje laat zien. Maar over het weer gaat het niet in dit blog, wel over 365 dagen verhaaltjes schrijven en tekenen. Nou, we melden ons bij deze, Tim en ik. We leven nog, allebei en we hebben nog steeds plezier samen. Inmiddels 98 dagen lang.

En toch

Het concept TIm is vooralsnog niet uitgewerkt in mijn hoofd, maar toch voel ik soms een kriebel opkomen. Tim is Tim en daar horen bepaalde tekeningetjes en avonturen bij, maar ik heb toch ook nog andere figuren rondspoken in m'n hersencellen en dan komen er nieuwe teksten en plaatjes tevoorschijn. Hoe moet dat met mijn familie Aardappel, de lieve Sip Stempel en de o zo eigenwijze Fietje Bril. Hebben we het nog niet gehad over Sam Snuffel die beroepen kan opsporen en de twee onbenullen Snurk en Snotter. De één heeft altijd slaap en de ander is altijd verkouden. Wat moet ik daar nu mee. Gaan ze ooit het levenslicht zien?

Tja

Het 100ste verhaal zou een mooie gelegenheid zijn om iets anders te proberen, maar eerlijk is eerlijk. Daar ben ik nog even niet aan toe. Kom ik er ooit aan toe. Of pas na dit project? Dat zou ook wat zijn. Ik weet het niet. Maar  omdat voor mij dit 365dagenblog een beetje de functie heeft van 'the making of', een klein verslagje van wat er gaande is. Hoe dan ook, tot de volgende keer!

Hieronder een paaskleurplaat die te vinden is op de site van mijn 365verhaaltjesproject.