Gisteren was het gala. Ik ging als introducé mee met Walter. Samen met een groep van 8 mensen zijn we in een soort jeep, versiert met witte ballonnen, hebben we 2 uur in de rij gestaan. Maar ondanks de lange rij, tijdens de route, was het echt super gezellig. Iedereen zag er prachtig uit en de avond was super top. Het rode loper moment was, zoals bij de meeste, best spannend, maar ik heb het overleefd! Ik ben gelukkig niet gevallen en ik ben geen schoen verloren, YES! Na het gala heb ik bij Bram geslapen en 's ochtends gezellig met iedereen, daar thuis, ontbeten. Toen Bram en ik samen alvast wat foto's gingen bekijken van het gala bedacht ik mij ineens dat ik al heel lang geen blog heb geschreven. En natuurlijk wil ik graag over mijn gala vertellen en al helemaal een foto posten, maar ik heb wel besloten dat dit mijn laatste blog is. 105 dagen was dan niet mijn streven, maar wel al een hele prestatie. Beter iets dan niets. Het is genoeg geweest, de tijd is er niet meer voor en de onderwerpen zijn minimaal geworden. Ik baal wel, maar het is niet anders. Ik stop.
Dankjewel voor het lezen van mijn 105-dagenblog!
Ik ben laat, ik weet het. Francorchamps was van 17 t/m 20 mei en het is nu al 25 mei. Maar beter laat dan nooit, zegt men.
Wat een top vakantie heb ik gehad. Eindelijk weer terug naar de plek die zo ontzettend veel voor mij betekent, die zo ontzettend veel voor mijn gezin betekent, de plek waar wij als kleine kinderen al kwamen. Vroeger bouwden we dammen en maakten we steden in de kleine beek. Vroeger konden we eindeloos lang door het bos heen sjokken en eindeloos hout sprokkelen. Vandaag de dag, vinden wij ons te oud voor de meeste dingen, hout sprokkelen is hele bomen meenemen geworden, dammen bouwen en steden maken is kijken hoe de kleintjes zich vermaken geworden, door het bos heen sjokken is nu voortaan chillen op een bedje voor je tent. Op die plek, wil ik heel graag in de tijd terug, om al deze dingen opnieuw te beleven, maar ook omdat de groep waar we toen mee waren nog compleet was. We waren met een kleine groep dit jaar, maar des al niet te min, was het een super gezellige groep. Met 18 man waren we. De camping is overgenomen door een oud militair, een Oekraïner, die 7 talen spreekt. Er moest nog zoveel gebeuren, er moet nog zoveel gebeuren moet ik eigenlijk zeggen, dus veel voorzieningen hadden we niet. We moesten 2 keer berg op en af om bij het toiletgebouw te komen. Douchen moest met een muntje waarmee je 6 minuten de tijd had. Ideaal was het zeker niet, maar wel een uitdaging. En als je eenmaal daar bent en geniet van de omgeving en het kamperen is het allemaal wat minder erg. Donderdagochtend kwamen we aan, we begonnen met onze tent opzetten. Een hele klus en, zo bleek achteraf, hadden we het nog niet goed gedaan. Mijn broer vertelde namelijk dat die zogenoemde 'scheerlijnen' niet nodig waren. WEL DUS! Nadat de tent stond en we deze hadden ingericht met slaapspullen en tassen vol met kleren, zijn we hout gaan sprokkelen. Het kampvuur moest natuurlijk wel aankunnen die avond. Nadat we wat hout hadden verzameld, kwamen wij, de meiden, op het briljante idee om met z'n 4en en een kist wat stenen voor om het kampvuur te gaan halen. Waar? Bij de grote beek, een stuk lopen. Die kist was slim, dachten we, maar toen er eenmaal stenen inzaten was dat ding amper te tillen. Dus na 300 pogingen zijn we met wat minder stenen in de kist verder gelopen en hebben toch uiteindelijk 6 stenen meegebracht! Nog wat hout gesprokkeld, en 's avonds gezellig met z'n allen rond het vuur gezeten. Vrijdag was een heerlijke luie dag. 's Avonds lekker gebarbecued en het was super gezellig rond het vuur met doorfluister spellen en marshmallows. Zaterdag zijn we met z'n allen naar Ferme Libert gelopen. Een plaatsje dat 45 minuten van onze camping afligt. Het was een gezellige tocht en in het plaatsje zelf hebben we een lekker drankje en wat heerlijke wafels genuttigd. Ook zijn we op allemaal vreemde Belgische speeltoestellen geklommen en hebben we veel lol gemaakt. Daarna zijn we weer teruggelopen en hebben we lekker een mix gedaan van barbecue en pannenkoeken. Zondagochtend zijn we onze spullen gaan inpakken en de tenten gaan afbreken. Ik baalde hard, het was echt een topvakantie, ik had graag nog een week willen blijven. Gelukkig hebben we het goed afgesloten door, toen we thuis waren, met z'n allen frietjes te hebben gegeten. Het was top, het was echt top!
Moederdag is goed gevierd dit jaar. Mijn hele zondag was opgevuld. Eerlijk gezegd kwam ik er de dag van te voren pas achter dat het de volgende dag Moederdag was. Dus moesten mijn zusje en ik samen snel nog iets verzinnen. Gelukkig, zo vertelde dewi's baas, waren de bloemisten op zondag nog open. Dus op weg naar oma, zijn we daar even langsgegaan. Drie boeketten bloemen gehaald. DRIE? Voor mama natuurlijk, maar ook Monique en Lin moesten natuurlijk in het zonnetje worden gezet. Ze waren allebei ook blij verrast door de bossen bloemen en het bezoek van ons vier kinders. Dewi en ik hadden ook nog cakejes gebakken, afwijkend van normaal, straciatella cakejes, nomnomnom. Een drukke zondag, maar het was ontzettend fijn en leuk!
enjoy every day with a smile.
Zaterdag ben ik samen met Lin naar de bioscoop geweest. We zijn naar the Vow gegaan. Echt een prachtfilm. Ik heb zwaar genoten van het liefdesverhaal. Maar vooral van Channing Tatum, wauw! Het was ook echt heel gezellig met Lin, we hebben besloten om dit vaker te doen en dan ook met alle andere meiden!