# 6 Ontmoeting met beheerder Cliff

Beneden aan het eind van de gang was een deur naar rechts die naar de ontbijtkamer leidde. De ontbijtkamer was gezellig ingericht. Een grote houten tafel was het centrale middelpunt. In een ingebouwde kast stonden boeken en spelletjes. Tegenover de deur naar de ontbijtzaal was ‘Angela’s suite’, de grootste kamer en genoemd naar Angela Lansbury. Vanachter de deur klonken voetstappen en een gedempt gesprek. 
‘Kijk eens wat ik gevonden heb,’ riep Gertie. ‘Ze hebben hier zo’n typemachine staan als in de serie.’

‘Het lijkt wel een mini-tentoonstelling,’ zei Beatrijs, ‘Heb je al ontdekt hoe we de beheerder kunnen oppiepen?’
Gertie bekeek de ingelijste foto’s en krantenknipsels over het Blair House aan de wand. De wanden waren bekleed met een smaakvol Victoriaans gebloemd behang. Hier en daar liet het behang los. Je zou haast denken dat het behang nog nooit was vervangen. De vitrages hadden vochtvlekken van het lekkende raam. 
‘Hier staat een telefoon,’ zei Gertie, ‘en er hangt een handleiding bij.’
‘Jij zult moeten bellen Beatrijs,’ voegde ze er aan toe. ‘Jouw Engels is beter.’
Net toen de vrouwen de hoorn in de aanslag hadden, ging de deur met het opschrift ‘privé’ open en verscheen de beheerder. 
‘Oh good, jullie zijn er al.’
‘U moet Cliff zijn,’ zei Beatrijs in het keurige Engels dat ze op de avondschool had geleerd. ‘Wij wilden u net oppiepen.’
‘Well, ik was bezig in mijn shop, maar ik dacht dat ik maar vroeg terug moest komen. Ik heb niet zo vaak gasten uit het buitenland en er was nog een stel dat belde of er een kamer vrij was.’
Cliff was een vriendelijke gastheer, hij leunde ontspannen tegen de deurpost en droeg een geruit overhemd en daarover bretels. De bretelbanden liepen niet standaard recht over het bovenlijf, maar onder de oksels, zoals een politieagent een holster draagt. Zijn bril was iets te groot voor zijn gezicht. Ondanks zijn grijze haren vond Beatrijs zijn leeftijd moeilijk te schatten. Het kon alles tussen de 50 en de 70 zijn. 
Bij Gertie was het Engels langzaam naar binnen gesijpeld.
‘Shop?’ vroeg ze, ‘u heeft ook een winkel?’
‘Oh no, dat is een afkorting voor workshop, ik sleutel wat in mijn garage net buiten Mendocino.’
‘Oh, ik begrijp het,’ zei Gertie, ‘dat is een mooi tijdverdrijf.’
‘Yep, als het niet druk is in het Blair House, dan kun je me ’s middags in de shop vinden.’
‘Zijn er momenteel veel gasten?’ vroeg Beatrijs. 




1

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

1

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.