# 150 De garderobe van Jessica Fletcher

Op mijn blog heb ik nummer 150 van de 365 bereikt. Het 150e stukje van wat uiteindelijk mijn moord mysterie Moord in het Blair House moet worden. 

Het had zo’n gezellige picknick moeten worden. Het is Paasweekend, de zon schijnt, er is lekker eten gekookt. Maar dan raakt Meneer Thomson buiten bewustzijn. Wordt hij het tweede slachtoffer?

Speurneus Beatrijs zou inmiddels wel naar huis willen. Ze wordt moe van alle verwikkelingen. Drugs, gasten die een loodzware familiegeschiedenis bij zich dragen. Beatrijs zou maar wat graag terug gaan naar haar comfortabele appartement in Nederland, kijken naar een aflevering van Murder, She Wrote. Met de kat op schoot. 

Maar dat gaat natuurlijk niet. Ze moet eerst nog een moord (of twee) oplossen!

 

Op mijn blog wissel ik de stukjes manuscript af met schrijfperikelen of zelfs schrijftips. En af en toe kom ik leuke dingen tegen op het web over Jessica Fletcher. 

Zoals dit blogbericht (de link vind je hier)

 

Schrijf inspiratie op vrijdag

Omdat dit een langlopend project is, is het belangrijk om in de sfeer van het verhaal te blijven. Voor je het weet ben je er uit. Het beste voor mij is om in ieder geval om de dag te blijven schrijven, maar dat lukt helaas niet altijd. Dan zijn er teveel dagelijkse beslommeringen die mijn aandacht vragen.
Om mezelf in het verhaal te houden of er weer in terug te komen en de sfeer te blijven voelen verzin ik vanalles.
Ik kijk naar afleveringen van Miss Marple. Ik heb een moodboard gemaakt op pinterest. Ik lees over schrijven. Ik zie een vrouw op tv en denk: ‘zoó ziet Beatrijs er uit’. Ik zoek in databases naar de perfecte voor- en achternamen. Lees over verschillende gifsoorten. Vul mijn twitteraccount met uitgeverijen en andere boekliefhebbers. En ik herlees Agatha Christie’s boeken.

En tijdens die zoektochten kwam ik de laatste tijd ontzettend veel leuke dingen tegen waar ik nog nooit eerder van gehoord had en waar ik kinderlijk enthousiast van werd.
Ik deel ze hier graag met jullie.

Ik ontdekte de schrijfster M.C. Beaton. Een pseudoniem voor Marion McChesney. Geboren in 1936 en heeft al heel wat boeken op haar naam staan. Ze schrijft een reeks moord mysteries rond Agatha Raisin, en een reeks rond Hamish McBeth. Van beide reeksen zijn al meer dan 20 boeken verschenen.
De eerste vertaling van de Agatha Raisin serie heet De dodelijke quiche.
Ik vond de titel bij mijn goede vriend de bibliotheek (altijd goed om eerst een schrijver via de bibliotheek uit te proberen, dan kun je later een exemplaar voor jezelf kopen) en begon te lezen.
Wat een aanwinst! In deze categorie boeken lukt het me bijna niet meer om ze zomaar te lezen voor mijn eigen lol. De boeken van Agatha Christie onderwerp ik aan uitgebreide onderzoeken. Maar deze…deze is gewoon leuk. Punt.
Het is een eerbetoon aan Agatha Christie, maar het is tegelijkertijd zo heel erg eigen. Het speelt zich af in een pittoresk plaatsje in de Cotswolds. Er is een dominee, er is een eigenzinnige vrouwelijke hoofdrolspeler, er is een bakwedstrijd, er is een huishoudster, er is roddel en achterklap en er valt een dode! Allemaal klassieke ingrediënten die een moord mysterie voor mij zo leuk maken.

van uitgeverij Librion

Verder was ik laatst op zoek naar een recept voor blueberry muffins. Liefst eentje uit de victoriaanse tijd. Als snel was ik geheel sidetracked, want ik ontdekte het bestaan van hetkookboek van Murder She Wrote, met favoriete recepten van spelers en personeel. Die gaat op mijn verlanglijstje.

via amazon

En ik vond niet alleen dàt. Ik vond ook nog het weblog exploring jessica fletchers closet. Een blog over de kledingkeuze van Jessica Fletcher. Het blog is opgericht door een vrouw – Lau – opeens weer tijd had om al de herhalingen van Murder She Wrote te kijken – waar ze zulke goede herinneringen aan had. Ze wil proberen de stijl van Jessica Fletcher te doorgronden, zich zo te kleden en hopelijk op die manier net zo stijlvol van binnen worden.

Het is een ontzettend leuke website, in de categorie ‘je moet er maar op komen’. Ik heb er al menig uurtje stuk geslagen. Ze steekt veel tijd in het zoeken van de juiste foto’s, compilaties te maken en zoekt dan ook nog elders op het web vergelijkbare kleding of meubelstukken en accessoires.

Een van haar logs ging over het gebreide vis-vest van Jessica in een van de eerste afleveringen. Ze wijdde er later nog met een update aan: het patroon is nog leverbaar!

Tja…dat patroon moést ik gewoon hebben. Of ik ooit dat vest zou gaan breien zou me een zorg zijn, dat patroon wilde ik in huis! Ik kon niet meer normaal nadenken.

Er is een nieuwere uitvoering met alleen een vis op het rugpand, maar daar deed ik het natuurlijk niet voor. Ik speurde tussen 600 aan digitale patronen op de Mary Maxim website. Dit was ook weer een ontdekking op zich. Een grote reeks aan wat oubollig aandoende breipatronen, maar die toch helemaal klassiek zijn. Hoe meer ik zocht op internet hoe meer ik reacties tegenkwam van mensen die allemaal sentimentele gevoelens hadden bij hun gebreide vest van Mary Maxim.

Ergens op pagina 56 vond ik het gewenste patroon, trok mijn creditcard, bestelde het patroon en kreeg van Mary Maxim een pdf per mail. En dat voor slechts 3,99 dollar. Een van de betere aankopen-met-voldoeningsgarantie sinds tijden 🙂

Ik plaatste een enthousiaste reactie op Lau’s blog en kreeg een leuke reactie terug. Hello Anita, thank you so much!! I am very happy you bought the pattern. Please send me a photo when you are done with it, I would love to see it!! 🙂

Oeps. Nu zit er opeens iemand te wachten op het breiresultaat. Nou, ik heb eerst nog een manuscript om te schrijven 😉

Een inspirerend weekend gewenst!




0

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

0

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.