Dag 363 Ik voel iets glibberen…..

Ik voel dat dochterlief ongeduldig aan mijn jas staat te trekken, Ik vraag haar geïrriteerd in een vlucht of ze even kan wachten en praat met de man achter de informatie bali verder. Ik voel weer een handje in mijn jaszak en laat het ongemerkt geburen.

We gaan op speurtocht naar de onderdelen en we slagen voor de spullen. Uiteindelijk komen we bij het eindpunt van de speurtocht aan, de kassa.

De dame achter de kassa vraagt naar een klantenpas, ik had daar al opgerekend en de pas in mijn jaszak gedaan. Ik laat mijn hand in mijn jaszak glijden en in plaats van dat ik de pas pak, voel ik mijn vingers glibberen in een zakdoek, ik schrik en trek mijn hand terug uit mijn jaszak. En verschrikt ga ik nog een keer in mijn jaszak, ik haal de zakdoek omhoog en zie een flinke natte glibberige zakdoek. Ik vraag me af hoe die daar terecht is gekomen. Dan schiet ik in de lach als ik naar dochterlief kijk en haar hoor zeggen, ja mam, die is van mij jij luisterde net niet naar mij, ik had een snottebel. Ik kijk de vrouw achter de kassa verbaasd aan en ze rijkt me een schone zakdoek aan.

 

Liefs van …




0

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

0

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.