179. Ik zie een STER

Toen ik een jaar geleden mijn opleiding voor uitvaartbegeleider bij Meander in Zwolle startte, had ik niet kunnen bedenken waar ik nu zou staan. En hoewel het nooit mijn intentie is geweest om voor mezelf te beginnen, ben ik nu ineens zelfstandig ondernemer. Met een heuse inschrijving bij de Kamer van Koophandel.

Het is allemaal in een sneltreinvaart gegaan en vandaag heb ik ook echt even de tijd nodig om stil te staan. Stil te staan bij alles wat er op me af komt en letterlijk even stil te staan in mijn eigen schoenen. Want het gaat allemaal heel hard en ik kan mezelf ineens even niet meer bijbenen.

Sinds ik gestart ben met de opleiding, ben ik ook heel actief gaan solliciteren in de uitvaartbranche. Iedere vacature die voorbij kwam en een raakvlak had, daarop heb ik gesolliciteerd. Ik heb zelfs een blauwe maandag gewerkt als overledenenverzorger bij een uitvaartvereniging in Assen, maar miste daar het contact met families en het organiseren van alles. Het was een hele mooie gelegenheid om ervaring op te doen in de laatste verzorging, maar ook een bevestiging dat enkel daar mijn roeping niet ligt.

Nadat ik een oproep op Linked en Facebook had gedaan die niet direct iets met de uitvaartbranche te maken had, maar wel met solliciteren, kreeg ik een reactie van (nu mijn collega) John van Ster Uitvaartplanners.

Hij had mijn oproep voorbij zien komen en mijn profiel bezocht. Hij vroeg me of ik er al wel eens had over nagedacht om voor mezelf te beginnen. Hij wilde me daar namelijk wel bij helpen. Ja daar had ik wel over nagedacht en mijn conclusie was dat het niet iets was wat ik ambieerde. Ondernemen zit niet in mijn bloed en is mij ook niet met de paplepel ingegoten. Ik heb daar geen enkel verstand van en het leek mij ook echt niets voor mij. Heel knap dat andere mensen dat kunnen, maar laat mij maar gewoon ergens in loondienst gaan. Dat was altijd mijn instelling. Nou, die loondienst is mij de laatste jaren natuurlijk ook niet zo goed bevallen, maar nu lag er immers een hele nieuwe branche aan mijn voeten.

Toch wekte het bericht van John mijn interesse en ik maakte een vrijblijvende afspraak met hem om te luisteren naar wat hij mij te bieden had. Is het gevoel geweest?

We spraken af op een late vrijdagmiddag bij Kaap Hoorn. John was die dag toevallig toch al in Groningen, dus dat kwam heel goed uit. Ik herkende hem meteen toen ik binnenkwam. John legde mij wat uit over de nog nieuwe onderneming Ster en vertelde dat hij en zijn collega Erik een franchisenemer in Groningen en omgeving zochten. Met gelijk een heel enthousiast gevoel ging ik naar huis.

Omdat ik ook plannen had om samen iets te ondernemen met mijn lieve vriendin en tevens studiemaatje Agnes, maakte ik niet lang daarna een nieuwe afspraak samen met haar met John en Erik. Dit keer gingen wij naar Amsterdam. Agnes en ik hebben er lang en uitgebreid over gesproken en kwamen uiteindelijk tot de conclusie dat momenteel Agnes haar ambities op een ander vlak liggen.

Bij mij begon het wel steeds meer te leven en ik zag een samenwerking met de heren van Ster wel zitten. Dus na over en weer nog nader met elkaar gesproken te hebben nam ik de beslissing om franchisenemer nummer 1 van Ster te worden en tekende in het bijzijn van John en Erik uiteindelijk de franchiseovereenkomst.

Van alle kanten kreeg ik goede en minder goede adviezen, iedereen wilde zijn of haar mening met me delen, maar uiteindelijk koos ik toch mijn eigen pad. Wat niet wil zeggen dat ik alle goedbedoelde adviezen niet waardeer.

Misschien heb ik iets impulsief de beslissing genomen en had ik iets meer tijd moeten nemen om me voor te bereiden, want ineens overvalt mij de onzekerheid en angst. Is dit wel de goede stap geweest? Had ik niet nog even moeten wachten en eerst wat meer ervaring op moeten doen in het vak? Kan ik hier wel van leven? Kan ik dit überhaupt allemaal wel?

Ik woon alleen, met een koopwoning, geen ander inkomen en niet een partner die mij financieel bij kan staan. Dat is best een onzekere situatie om deze beslissing in te nemen. Het zweet breekt mij uit. Gaat dit echt wel goed komen?

Dan herpak ik mijzelf. Dit is toch wat ik wil? Hier ligt toch mijn hart? Dit is waar ik het de afgelopen periode allemaal voor heb gedaan? Ja. Dit was mijn droom en die ga ik waarmaken. Er moet nog veel gebeuren en financieel zal het voorlopig niet gemakkelijk worden. Maar eind deze maand gaan we op de foto in huisstijl van Ster Uitvaartplanners. Daarna kan ik aan de slag met mijn eigen naamsbekendheid. Een eigen website, een eigen Facebookpagina, mijn gepersonaliseerde brochuremateriaal, adverteren in de regionale krant, een filmpje maken om te delen op social media om een goede indruk te geven van wie ik ben en wat ik doe. En dan klanten werven om aan het werk te gaan.

Doodeng allemaal, maar ik zie een Ster. Zie jij hem ook?




0

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

0

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.