Verharding van het gras van de buren.

Regen genoeg in ons kikkerlandje, dus genoeg groen gras zou je denken.

Niets is minder waar.

In mijn jeugdjaren kon je nog zeggen; het gras bij de buren is altijd groener. Iedereen wist dan precies wat je bedoelde en vaak ook wie er mee bedoeld werd.

Zo kenden wij  ‘onze’ spreekwoorden en gezegdes en wisten we ongeveer wie waar woonde in de straat. Heden ten dage, weet men amper wie er in zijn of haar straat woont en is er geen grasmatje meer te zien.

Stenen, kiezels of houtsnippers maken de tuin makkelijk te onderhouden en onderscheiden zich nauwelijks van elkaar. Strak, koud en gevoelloos liggen sommigen erbij.. Soms siert een grote, liefst felgekleurde pot de gevoelloosheid op, wat een; humor om te lachen blik van een  terloopse voorbijganger bewerkstelligd.

Deze verharding lijkt zich moeiteloos door te zetten in de betekenis van het groene gras . Aangezien er nauwelijks nog gras te vinden is in de straten en de raambedekkingen veelal dicht zijn, heeft men geen idee wat een ander bezighoud.  Wel kan men een boete krijgen als een hond zijn behoefte op het openbaar grasveld  doet en dit niet wordt opgeruimd. Dat is waar menig oog op en over valt. Zo ervaart het openbare gras zelfs de verharding van de buurt…

Dan krijg het lied; waarheen leidt de weg… een diepere betekenis.

Hoe hard kan het gaan.

 

 

 




0

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

0

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.