186. Als je in mijn schoenen stond

Er zijn weer eens mensen boos op mij. Die mensen vinden mij een volwassen verwend groot kind dat mokt omdat haar moeder in de vakantie meer aandacht heeft besteed aan haar ex-schoonzus dan aan haar.
Het is wel heel gemakkelijk om een oordeel te hebben over mij, als je het hele verhaal niet kent.
Speciaal voor jullie zal ik het verhaal 1 keer helemaal vertellen en daarna houd ik voorgoed mijn mond.
Situatieschets. 30 Jaar geleden. 13 Jaar oud was ik. Mijn broer was die zomer het huis uit gegaan om te studeren in een andere stad. Het was een woensdagmiddag, dat weet ik nog exact, want ik kwam thuis van balletles. Mijn moeder was er niet en mijn vader stond met zijn rug naar mij toe bij de schuifpui naar buiten de tuin in te kijken. Ik vroeg: ”Waar is mamma?” Mijn vader antwoordde zonder zich om te draaien: “Je moeder is weg en zij komt nooit meer terug.” En daar kon ik het mee doen.
Wat zou jij doen als je in mijn schoenen stond? Zolang je dat niet hebt gedaan, kun je ook niet weten hoe ik mij voel.
Want weet jij hoe het voelt als je moeder haar spullen pakt, jou zonder enige uitleg in de steek laat en zomaar bij een ander gezin gaat wonen?
Want weet jij hoe het voelt als je bij je vader achter blijft die zo verbitterd raakt dat hij niet meer in staat is om voor je te zorgen en jij dat vanaf dat moment dus zelf moet doen?
Want weet jij hoe het voelt als de twee belangrijkste mensen in je leven zo druk zijn met hun eigen leven, waardoor het jouwe tussen wal en schip valt?
Want weet jij hoe het voelt als je hele wereld uit elkaar valt en je eigen thuis geen veilige haven meer is?
Want weet jij hoe het voelt als er 10 jaar daarna een klein meisje geboren wordt met bruine haren als jij zelf en grote bruine ogen, dat ineens alle liefde, warmte, genegenheid en kusjes van je moeder krijgt die jij nooit hebt gehad? En weet je hoe het voelt als dit meisje op jonge leeftijd overlijdt en jij diep in je hart weet dat het niet jouw schuld is, maar waar je nooit meer helemaal over heen zult komen?
Want weet jij hoe het voelt als je op 8-jarige leeftijd bij een wildvreemde meneer aan de keukentafel wordt gezet met een kleurboek en je daar moet blijven zitten terwijl je moeder en die meneer in een andere ruimte “even iets moeten doen”? En weet je hoe het voelt als je jaren later pas beseft wat dat betekende?
Want weet jij hoe het voelt als je moeder na 30 jaar nog steeds loopt te mokken omdat ze niet mee mocht op een cruisereis, maar vergeet dat zij datzelfde jaar met dat andere gezin op vakantie ging naar Scandinavië en jou niet mee wilde nemen?
Want weet jij hoe het voelt als je moeder op één avond naar Den Haag heen en weer crosst omdat je nichtje een beetje last van heimwee heeft, maar wanneer jouw eerste grote liefde de verkering uitmaakt zij nog niet eens van Vries naar Groningen wil komen?
Want weet jij hoe het voelt als ’s nachts in een verlaten ziekenhuis twee dokters je komen vertellen dat je vader is overleden en je moeder troost je niet “omdat ze dat nou eenmaal niet kan”?
Want weet jij hoe het voelt als je moeder tegen je zegt dat ze haar verjaardag niet viert en jij de volgende dag ineens allemaal leuke foto’s ziet van een tuin vol visite en gebak?
Want weet jij hoe het voelt als je 6 jaar lang je broer niet hebt gezien, je een dure ticket koopt om naar hem toe te gaan om hem te steunen en hij vervolgens alleen maar chagerijnig tegen je kan doen?
Want weet jij hoe het voelt als men tegen je zegt: “Jou komt altijd alles maar aanwaaien.”, terwijl je in werkelijkheid hebt moeten overleven en keihard heb moeten knokken voor alles wat je hebt bereikt?
Want weet jij hoe het voelt om nooit een relatie in stand te kunnen houden, simpelweg omdat je nooit hebt geleerd wat liefde is?
Want weet jij hoe het voelt wanneer je al op jonge leeftijd besluit om zelf geen kinderen te krijgen, zodat jij ze later nooit hetzelfde aan zal kunnen doen?
Want weet jij hoe het voelt als je moeder wekenlang alleen maar een pesthumeur heeft en in de vakantie ineens wél heel gezellig met de exvrouw van je broer kan doen?
Want weet jij hoe het voelt als je na 30 jaar nog steeds keihard wordt afgewezen door je eigen moeder?
Want weet jij hoe het voelt als je moeder zegt dat de exvrouw van je broer misschien niet was weggegaan als je broer het thuis iets gezelliger had gemaakt, alleen om te vergoelijken dat zij 30 jaar geleden naar dat andere gezin ging omdat ze het thuis “niet meer zo gezellig had?”
Want weet jij hoe het voelt als je denkt dat je door de jaren heen het een en ander achter je hebt kunnen laten, maar je in 3 weken vakantie met je moeder en je broer in 1 klap 30 jaar terug bent in de tijd?
Want weet jij hoe het voelt als je in je 3 kleine tantezeggertjes ineens jouw potentiële “ik” ziet en dat dwars door je tantehart snijdt?
Want weet jij hoe het voelt als je broer tegen zijn jongste dochter zegt dat hij nooit meer naar Nederland komt en jij op dat moment weet dat jij nooit meer naar Canada zult gaan?
Want weet jij hoe het voelt als je familie altijd vond dat jij een verwend kind was, terwijl al je neven en nichten wél het liefdevolle gezin hadden dat jij niet had?
Want weet jij hoe het voelt als je op Twitter door je tante wordt dood gegooid met #liefdevolcommuniceren, terwijl dat nou precies het enige is dat al je hele leven ontbreekt?
Want weet jij hoe het voelt als je nicht bang is dat jij een feestje verpest wat jezelf nota bene hebt georganiseerd, terwijl in tussentijd jouw kleine kinderhart voor de zoveelste keer in duizend stukken ligt?
Want weet jij hoe het voelt als niemand naar jou wil luisteren, maar wel iedereen ineens boos is omdat je het dan maar op Facebook zet?
Want weet jij hoe het voelt als je moeder al 30 jaar lang klaagt over haar eigen leven, maar nooit 1 keer heeft gezegd dat het haar spijt wat ze jou vroeger heeft aangedaan?
Weet jij hoe het voelt om in mijn schoenen te staan? Nou weet je dat?!




1

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

1

Dit vind je misschien ook leuk

1 reactie

  1. Ursula zegt

    Precies, oordeel niet…. met heel veel respect jouw leven gelezen. Ik wens jou al het goede. Liefs Ursula

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.