GRENZEN


GrenzenGRENZEN

1/365

Ik hou van ruimte, met name de ruimte om mij heen. Zeg maar mijn energieveld. Ooit, jaren geleden, was dat energieveld duidelijk aanwezig. Ik kon mensen letterlijk uit mijn ruimte laten stappen door er alleen maar heel sterk aan te denken. Door in gedachten mijn grens te trekken.

Vanmiddag in de bus op weg naar station Utrecht plofte er een gigantische kolos naast mij neer. Gigantisch in de zin van hoogte en breedte. Ik schat zo’n 4 m2 met een inhoud van om en nabij de 6 m3. Ik zat geplet tussen het raam en een blok beton dat ook nog binnensmonds ging zitten neuriën!! Een mengelmoes van een bas en sopraan. Ik vraag me nog steeds af of ik het enige object was dat geplet zat.

Ik heb mijzelf 8 haltes lang therapie gegeven en geprobeerd om in gedachten mijn ruimte te vergroten. Onmogelijk. Elke 10 seconden op het routebord gekeken in de hoop dat ik in slaap was gevallen en we ineens bij het eindpunt zouden zijn.

En nu zit ik hier op mijn eigen vertrouwde bank dit stukje te typen. Ik vraag mij af wat mij bezielde. Waarom heb ik deze
lijdensweg uitgezeten? Waarom ben ik niet opgestaan en aan de overkant gaan zitten? Ik zat nota bene tegenover 2 lege
stoelen. Blijkbaar heb ik nog heel veel te leren over het stellen van mijn eigen grenzen.

 




4

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

4

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.