Afscheid 185/365

Gisteren :

Ik fiets naar mijn werk met loodzware benen. Vandaag is mijn laatste werkdag. Ik mag pas om 10 uur verschijnen, het liefst zou ik nu helemaal niet gaan. Ik weet dat er iets is georganiseerd omdat ik weleens wat gezien en gehoord heb wat niet voor mij bestemd was.

Aangekomen vergeet ik van de zenuwen m’n fiets op slot te zetten. De deur zwaait open en een luid gezang klinkt. Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent…

Alle bewoners en de meeste collega’s en veel vrijwilligers zitten in een huiskamer  Ik mag in het middelpunt gaan zitten en krijg een Tom pouse in mijn handen.

Mijn leidinggevende neemt het woord. Ik luister maar ik hoor haar eigenlijk niet. Ik zit nog steeds te bibberen. Alle bewoners geven mij een rode roos, een mevrouw leest een gedicht voor. Zij moet bijna huilen en ook ik hou het nauwelijks droog. Dan allemaal kadootjes, kaarten, bloemen en lieve woorden.

Het werk gaat door, er komt nog een opname. Koffie schenken en collega’s gaan weer naar huis die speciaal voor mij gekomen zijn.

Ik mag naar huis. Daar had ik niet op gerekend en ik al alles in. Met gevaar voor eigen leven fiets ik naar huis. Fietstassen vol en een grote tas aan het stuur.

Thuis nagenieten, bloemen in een vaas., kadootjes uitpakken en kaarten lezen. Ook aak ik vanmijn vrije middag gebruik om mijn sleutels en badge in te leveren. Alles afgesloten

Natuurlijk niet geslapen vanacht, alles draait nog een keer voorbij. Vandaag lekker kalm aan gedaan en mijn rust genomen. Heerlijk zes dagen vrij. Klaar voor een nieuwe start.




2

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

2

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.