366 dagen LICHT #342

Zo’n anderhalve week staat mijn nieuwe weefgetouw klaar om steeds een stukje te oefenen. Als eerste maakte ik een klein lapje. Om het opzetten van de schering te oefenen, om even te voelen hoe het gaat. Als 2e een wat langer smal lapje, gewoon om lekker te oefenen met weven. Als 3e een oefening met een ander ‘riet’ waar dikke en dunne draden doorkunnen. En ik dacht gelijk maar aan iets langs wat eventueel, bij enigszins goed lukken, een sjaal zou kunnen zijn. Maar oh, wat een frustratie. Het weven op zich ging wel, maar het weefgetouw deed niet wat ik wou. “Rustig blijven, Til” moest ik regelmatig tegen mezelf zeggen. En als ik dat maar volhou, dan lukt het wel, al is er iets wat helemaal niet goed gaat. Maar wat?? En dan komt zoonlief even langs en moet natuurlijk mijn nieuwe apparaat even bewonderen en zien hoe het werkt. En laat hij nou in 1 ogenblik het goede LICHT werpen op dat wat fout gaat. Ik heb gewoon de verkeerde kant op gedraaid met m’n sjaal in wording. Zoonlief helpt me de goede kant op en nu is het een feestje, al maak ik nog wel eens een foutje, al is het nog lang niet perfect. Maar dat hoeft ook niet, want ik blijf een liefhebber van Wabi Sabi (de schoonheid van imperfectie) ’t Is dat zoonlief vast geen rode sjaal nodig heeft wil hebben, anders was dit probeersel voor hem! Nu hou ik hem lekker zelf! Enne……ik blijf lekker oefenen!!




3

Vind je dit een leuk bericht? Geef een hartje!

3

Dit vind je misschien ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken deze gegevens alleen om eventueel te kunnen reageren op je reactie of vraag, niet voor commerciële doeleinden zoals advertenties. De gegevens worden maximaal 6 maanden bewaard. Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden.