Bekijken categorie

Blog

Bloggen.

Schrijven over wat jij interessant vindt en wilt delen met de wereld.

"Beine hoch, Amerika!!!" Ik hoor het mijn moeder nog roepen. In de tijd dat ik puber was - waren benen op tafel een no done! En blijkbaar hadden wij in Oost-Duitsland het idee dat mensen in America alleen de benen op tafels zouden doen. Deze ideeën ontstonden uit onze beelden die wij (stiekem) consumeerden vanuit…

De eerste vakantie - alleen. Pfjeuw... wij worden opgehaald door een blije spraakzame moeder: "Hallo, hallo hier moeten jullie zijn, kom binnen." Beetje verbijstert blijven wij staan. Hoezo wijst zij ons de weg in huis, terwijl het niet haar huis is? Wat volgt is een warm welkom en onthaal. Veel handen worden geschud en namen…

Leunen of wrijven? Puber in huis. Wrijving rondom het afzetten van grenzen en regels. Regels en grenzen in hun algemeenheid en de van ons gesteelde.  -  Volhouden - Bij de afspraken blijven - 3.000 keer uitleggen hoezo deze afspraken gelden - leren herinneren. En dan... meestal in de avond: Leunen - knuffelen - er tegen…

Ik weet nog goed de eerste keer dat ik mijn schoenen uittrok. Het glas en de spijkers zag ik al liggen. Verwondingen oplopend. En bij het eerste steentje gillend in de lucht springen. Op het gillen en springen na... is helemaal niets gebeurt. In tegendeel er vond een bewustwording plaat. De voordelen van blote voeten…

Balanceren of de wonderbaarlijke wereld van keuzes Oh my God! Ik heb een keuze. Nee twee. Al een tijd zoek ik naar iets en nu heb ik zelf de mogelijkheid om te kiezen tussen twee opties. Echter... nu begint pas het balanceren. Alle voor en tegens worden afgewogen. Nachten niet slapen van het piekeren. Gedachten-Kino…

Na het opruimen van de keuke, ook een rondje door de rest van het huis gedaan. Spullen voor de kringloop in een doos, die wacht tot we het wegbrengen. Aardig wat opgemerkt, ik kwam heel wat onafgemaakte projecten tegen. Een omslagdoek die bijna af is, een begonnen schilderij waar ik echt niet meer van weet…

In de tuin daar herinner ik mij weer aan het gevoel over lopen op een koude harde grond. Elke ochtend neem ik me even de tijd om bewust stil te staan bij mijn voeten. Onze voeten zijn de ankers die ons "met beide benen op de grond" houden. En het gezegde heeft gelijk. Want ben…

Vandaag eens goed de keuken opgeruimd. Om eventuele eetbuien te voorkomen, zorg ik ervoor dat ik niets bijzonders in huis heb. De koek en snoeptrommel aan liefhebbers gegeven. De paaseitjes mogen blijven, die vind ik niet lekker. Mijn doel is: een blij leven met een gezond lijf. En dat begint vooral om heel veel van…

Al meer dan 25 jaar werk ik met ouderen. Nog steeds doe ik dat met hart en ziel en veel plezier. Hoewel er veel ellende is, valt er toch veel te lachen. Nu mijn ouders ouder worden, zie ik  het anders. Dichtbij, heel dichtbij. Zien hoe hun zelfstandigheid en mobiliteit afneemt. Het toenemen van kwaaltjes.…

Voeten - onze dragers door het leven - vaak in vergetelheid - omdat aan het einde van ons lichaam (of het begin?) Mijn voeten dragen mij dagelijks over bezande gronden, verhaarde wegen, grasgroene zachte weilanden, betegelde straten. En alles begint met de eerste stappen in de ochtend. Voor het eerst bewust opgestaan en mijn voeten…